Ik begon met het makkelijkste, deskresearch. Ik las alles over de ontwikkeling van de partijen die inspiratie waren voor mijn idee. Ik kwam erachter dat in Nederland 12.000 kinderen per jaar een of beide ouders verliezen. Makkelijk vertaald is dat een klaslokaal per dag. Shit, een klaslokaal per dag. Elke ochtend dat ik sindsdien Kate afzet op school, gaat deze gedachten even door mijn hoofd. Want in ruim 60% van de gevallen is er niets of te weinig geregeld om deze klap op te vangen.
Daarnaast wist ik dat ik niet genoeg wist van verzekeringen, dus belde ik Tommy. Tommy heeft een verzekeringskantoor in Den Bosch. Die wist raad, dacht ik. In de paar gesprekken die ik twee jaar geleden met Tom voerde leerde ik eigenlijk 2 belangrijke dingen die nog vaak terug zouden komen gedurende mijn reis:
Verzekeringsmensen vinden het heel fijn om het altijd over de risico’s te hebben.
Mijn verhaal, de vertaling van wat ik in mijn hoofd zag naar iets dat ik kon uitleggen, was nog lang niet sterk genoeg.
Ik ging er veel te naïef in. Ik zag namelijk geen down-side. Ik vind een verzekeraar die het risico wil dragen. Als het een doorslaand succes wordt, dan is dat succes voor allebei. Als het niets wordt en er veel te weinig klanten worden aangesloten, neemt de verzekeraar de paar klanten die wel iets gekocht hebben over en gaan verder met wat ze toch al deden.
Nou dan ken je verzekeraars nog niet. Als er een groep mensen is die vanuit zichzelf onwijs weinig risico neemt, dan zijn het verzekeraars wel.
Een paar gesprekken met Tommy verder realiseerde ik me dat als ik dit wil doen. Ik het zelf moest doen. We begrepen elkaar niet altijd, praten soms langs elkaar heen. Het gesprek ging elke keer te snel over risico’s in plaats van praten over de mogelijkheden.
En in alle eerlijkheid, ik wist niets van verzekeringen, de verzekeringsmarkt of de manier waarop dit soort producten tot stand komen. Ik was gewoon een jongen met een visie.
Dus ging ik verder, zoals elke ondernemende geest met een idee. Ik bekeek eindeloos filmpjes over pitchen, over starten, Y Combinator, Peter Graham, My First Million podcast, ondernemersverhalen, Zero to One, biografieën. Ik was een spons die elk vezeltje van al deze verhalen in me opnam. Ik ken alle verhalen van grote en kleine ondernemers. Ik zweer het. En daar put ik tot op de dag van vandaag nog steeds rijkelijk uit.
Dit zijn de vier die mij het meeste hebben geïnspireerd:
En ondertussen zocht ik door. Ik moest en zou een verzekeraar vinden om mijn idee te realiseren.
VOW is er daar een van.
Stel jouw VOW samen